ขอบคุณค้าบที่เข้าชม ยังไงก็จะตาม อัพ blog ไปเรื่อยๆ มีอะไรก็บอกกันได้ msn มากันได้นะคับ

ไปเห็นอันนั้น มาบอกอันนี้ บางทีไม่ชอบ ก็อยากจะเขียนบอกความในใจ แต่ก็ส่วนตัวเกินยากจะเข้าใจ ครั้งนี้ขอเขียนสด บอกเรื่องต่างๆ ตั้งแต่เขียน blog มา พอดีมีแบบสอบถามเรื่องการใช้ BLog ดูท่าทางจะนำไปใช้ในทางธุรกิจ แต่ความจริงมันนำไปใช้ไม่ได้ จะมาเรียกเก็บก็ยังไงอยู่ ถึงจะมี banner เพื่อหารายได้ ก็น่าจะมีพองาม แต่ความเป็นจริงเขาเอาไว้ให้องกรต่างๆ ที่มีเงินพอเจียดมาทำตรงนี้มากกว่า แต่สุดท้ายต้องตามใจคนดูและคนใช้ ถ้าพอใจก็ใช้กันไป แต่ถ้าไม่พอใจก็เลิกใช้กันไป จะเจาะลึกมากไปเกรงว่าจะทะเลาะกันเสียเปล่า ทางที่ดีให้กำลังใจและหาทางออกให้ webmaster blog ทุกแห่ง รวมความคิดเพื่ออยู่รอด อย่าคิดในแง่ธุรกิจหรือทำได้หวังกำไรกันจะดีกว่า ที่นี่มี code ที่ดีผมว่าน่าจะนำ source ไปขายได้นะ? (เปลี่ยน theme ให้ work ก็ ok) จบเรื่อง blog ไป

หัวข้อความนี้ท่าทางออกจะออกห่างกับเนื้อเรื่องภายใน entry ไปสักหน่อย เรื่องความฝันกลับกลายเป็นเรื่องเดินดินที่เห็นทั่วไป ตอนนี้ใครฝันอะไรก็ขอเรียงเอาไว้ดีดี และค่อยๆ ทำ รีบทำก่อนที่จะสาย อย่าไปรอ เพราะเวลาจะเสียไปโดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมเราจะเสียเครดิตไปด้วยละ

ไปเรื่อง msn กันหน่อยแต่อย่าหาว่ามาต่อว่ากันเลย การตั้ง display name ใน MSN Messenger ได้อ่านบทความของ RO ซอกหลืบแล้วเข้าถึงหัวใจคนเล่น MSN จริงๆ ใครที่ยังใช้ Display Name ที่ไม่เหมาะ เช่น ไม่มีชื่อ โผล่มาแจกเบอร์เหมือนจะหาเพื่อน หาแฟน หรือใส่คำหยาบ อยากจะให้นำออกไปดีกว่าครับ แต่จะใช้ชื่อเฉพาะ เอาไว้คุยกับเพื่อนอย่างเดียว ก็ระวังๆ ช่วงที่เริ่มได้งานทำแล้วเพื่อนร่วมงานหรือเจ้านายเห็นแล้ว งงๆ นะคับ ส่วนใครทำงานแล้ว แนะนำให้ใช้ nick หรือนามปากกา หรืออาจจะเป็นชื่อตอนที่เราคิดขึ้นมาได้ แต่ทางที่ดี ควรออนไลน์พอเหมาะ พอสม ไม่ออนไลน์ทั้งวัน ไปไหนมาไหนไม่ตั้ง Away ผมก็ยังยอมรับนะว่า online ไว้แต่ไม่อยู่เครื่องดัน ไม่ตั้ง Away เพราะเวลากลับมาแล้วเขายังอยู่ จะได้คุยกลับแต่ความเป็นจริงคือ เขาไปไหนแล้วก็ไม่รู้

เรื่องส่วนตัวบางครั้งก็ไม่ควรบอก ตอนเด็กผมอาจจะถูกสั่งสอนไม่ดี (จะพูดว่าไม่มีใครสั่งสอน เวลาคิดกลับกันจะเป็นว่าเราไม่รู้จักคิด) แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาโทษตัวเอง ควรจะนำเวลาที่โทษตนเองนำไปเริ่มปรับปรุงและคิดในทางที่ถูกต้อง ทำในสิ่งที่เหมาะสม ถูกที่ ถูกเวลา และถูกกาลเทศะ ผมยังแปลกใจนะ ถ้าผมไหว้ผู้ใหญ่บางคน ผมยังไม่ทันยกมือขึ้นเขาก็ไหว้ตอบซะแล้ว แต่บางคนกลับเดินหน้าหนีเหมือนเป็นคนไม่รู้จัก จุดนี้ไม่ใช่เราจะไปว่าผู้ใหญ่ แต่เราคิดว่าเป็นเวลาที่เหมาะสมแล้วหรือเปล่า คิดดี ทำดี มองแต่แง่ดีดีเช่้น เขาอาจไม่เห็นเรา หรืออาจจะมีเรื่องขัดแย้ง บาดหมางกันอยู่ เราก็ควรห่าง

ครั้งนี้ออกมาเขียนสด แล้วรู้สึกหม่นหมอง แต่กลับสบายใจลึกๆ ที่ได้ระบายบางสิ่งบางอย่างออกมา หลายครั้งพูดไปก็เหมือนไหลตามน้ำ จะจด ก็เขียนข้าเพราะชินกับคีย์บอร์ด

ตอนนี้ใครมีเรื่องไม่สบายใจแนะนำหาเกมเล่น ระบายในนั้น (ระบายอย่างถูกกฎนะค้าบ) หรือหาอะไรทำให้สบายใจ เช่น ดูหนัง ฟังเพลง อย่าไปโหวกเหวกโวยวาย สู้ๆ นะคับ ชีวิตยังมีอะไรน่าเล่นอีกเยอะเลย รีบๆ ยืนด้วยตนเองให้ได้นะคับ ผมเอาใจช่วยเต็มที่